58. Ik dacht dat ik niet meer kon schrijven

Ik dacht dat ik niet meer kon schrijven, dus schreef ik deze zin om te kijken of het waar was. … Meer

57. ‘Met bloemen stel je het rouwproces uit’

Een bos bloemen op onze keukentafel. Uit meeleven opgestuurd, omdat iemand stierf. Ze bloeien nog, niet dankzij mij. Hij stond … Meer

“Je weet niet waar je aan begint. Dat geldt voor het openslaan van een boek; dat is ook zo bij … Meer

‘Ik heb postzegels nodig, een stuk of 50.’ Ik sta hoogzwanger bij de servicebalie in de supermarkt. ‘Welke soorten heb … Meer

Alsof er op m’n voorhoofd staat ‘deze is niet helemaal in orde’. Dat gevoel heb ik, de allereerste keer dat … Meer

‘Ik hoop dat je er gauw van kan gaan genieten,’ zegt de verloskundige aan het eind van de afspraak. Ik … Meer

‘Nee hè, ze heeft corona en ik misschien ook en ik ben net bij allemaal mensen langs geweest,’ denkt m’n … Meer

Ik zit aan m’n bureau te werken aan m’n boek over miskramen. Het is echt bijna af. Er moeten nog … Meer

“Nou, je kan tenminste zwanger worden, hè?” zeg ik en er gaat een lach vol herkenning door de zaal. Wat … Meer

Nu overal te krijgen: Je kan tenminste zwanger worden – en wat er nog meer niet (of wel) helpt na een … Meer